Według danych GUS jeszcze w 2009 istniała gmina która nie wydał nawet złotówki na kulturę!

Za rekordową sumę blisko 120 mln dolarów sprzedano na aukcji w Nowym Jorku "Krzyk" Edvarda Muncha. Nabywca, który chciał pozostać anonimowy, wylicytował dzieło telefonicznie.
Jeden z najdroższych dzieł polskich artystów to obraz „Taniec wśród mieczów” Henryka Siemiradzkiego, który sprzedany został na aukcji w Nowym Jorku za ponad 2 mln dol. w kwietniu 2011 roku. 713 tys. funtów (ok. 1,13 mln dol.) za „Tryptyk liczony” Romana Opałki (2010 r.), 568 tys. funtów (blisko 900 tys. dol.) za „Nazistów” Piotra Uklańskiego czy 465 tys. dol. za tryptyk „Palące dziewczyny” Wilhelma Sasnala.
Źródło: Polityka i Rzeczpospolita

Najdroższy obiekt w Krakowie to Zamek Królewski na Wawelu, którego wartość rynkową oszacowano na 4 mld zł. Podobnie jak inne skarby narodowe jest niesprzedawalny, ale można określić jego wartość na podstawie informacji o podobnych obiektach na świecie.
Szacunek przeprowadził zespół 12 analityków na podstawie wieloletnich informacji o rynku nieruchomości, a także informacji o zasobach udostępnionych przez Urząd Miasta Krakowa.
Źródło: Interia biznes

W Polsce wśród zbadanych instytucji kultury w 60% przypadków sponsoring miał charakter jednorazowy – dotyczył konkretnego projektu. Połowa przedstawicieli instytucji, które nie korzystały z finansowania przez podmioty prywatne, czyli około 18% wszystkich instytucji, jako główny powód takiej sytuacji wskazywała brak takiej potrzeby.
42% instytucji kultury mających sponsorów było wspieranych przez 10 firm lub więcej.
Źródło: Raport TNS OBOP Sponsoring Kultury

W Polsce dla 18% instytucji kultury sponsoring był źródłem do 1% budżetu rocznego, dla 14% instytucji był źródłem od 2 do 5% budżetu rocznego, dla 11% instytucji był źródłem od 6 do 10% budżetu rocznego, dla 11% instytucji był źródłem od 11 do 25% budżetu, dla 9% instytucji był źródłem 26% lub więcej budżetu rocznego.
37% instytucji kultury uczestniczących w badaniach sponsoringu w 2010 r. nie korzystało w żadnym stopniu z finansowania przez podmioty prywatne.

Europa odpowiadała za 28% światowej produkcji filmowej. Pozostała część skoncentrowana jest w Hollywood i w Bollywood, a także w mniejszym stopniu w Chinach i Rosji. Na początku nowego stulecia połowa światowej produkcji filmowej była wytwarzana w Azji.
Stany Zjednoczone odpowiadają za 15%, Ameryka Południowa 3% oraz Kanada 2%. Reszta produkcji filmowej przypada na Bliski Wschód i Afrykę.Filmy z Hollywood dominują na światowym rynku, mimo że liczebnie nie mają największego udziału.
Żródło: Ruth Towse, Ekonomika Kultury Kompendium, NCK 2011
Średnio w 27 krajach Unii Europejskiej, 48% społeczeństwa przynajmniej raz w roku była w kinie w 2006, wynika z badań Eurostatu (2011). Zdecydowanie w większości krajów, więcej kobiet niż mężczyzn deklaruje, że chodzi do kina przynajmniej raz w roku (chociaż różnica ta nie jest duża).
tu jesteś: Strona główna
Kultura i rozwój
Cykl seminariów KULTURA I ROZWÓJ powstał we współpracy Narodowego Centrum Kultury z Ośrodkiem Badań nad Przyszłością Collegium Civitas.
„Kultura się liczy!” głosi hasło kampanii społecznej zainicjowanej przez Narodowe Centrum Kultury. Trudno mieć dziś wątpliwości, że kultura tworzy środowisko, które może sprzyjać lub przeszkadzać rozwojowi społeczno-gospodarczemu. Kultura uczestniczy bezpośrednio w życiu gospodarczym za sprawą nabierających na znaczeniu przemysłów kultury i przemysłów kreatywnych. Niemniej ważny jest wpływ pośredni, w postaci podtrzymywanych przez kulturę norm sprzyjających innowacyjności, kreatywności, wspólnemu działaniu, zaufaniu i tworzeniu kapitału społecznego.
"Kultura się liczy!” – stwierdzenie to nabrało politycznej mocy wraz z przyjęciem 14 maja 2011 r. „Paktu dla kultury”. Dokument ten tworzy podstawy pod nowy sposób kształtowania polityki kulturalnej państwa, otwartej na partycypację społeczną w tworzenie programów tej polityki, troszczącej się o równy dostęp do kultury dla wszystkich obywateli i opartej na najlepszej wiedzy.
Te ogólne zasady należy przełożyć na praktyczne rekomendacje i konkretne praktyki. Obserwatorium Kultury Narodowego Centrum Kultury i Ośrodek Badań nad Przyszłością Collegium Civitas pragną uczestniczyć w tym procesie tworząc platformę wymiany wiedzy i doświadczeń, której głównym instrumentem będzie seminarium „Kultura i rozwój”. Celem spotkań będzie:
Organizatorzy seminariów „Kultura i rozwój” pragną, by stały się one miejscem poważnej debaty o kulturze i jej znaczeniu, odwołującej się do racjonalnych argumentów i unikającej stereotypów, nadmiernych emocji i redukcjonizmu fałszującego złożoność zagadnienia.
Do udziału w seminarium zapraszamy badaczy, menadżerów kultury, polityków i przedstawicieli władzy publicznej, ludzi kultury i sztuki, przedstawicieli mediów, przedsiębiorców.
W 2012 roku realizowane będą jednocześnie dwa cykle seminaryjne: