Według danych GUS jeszcze w 2009 istniała gmina która nie wydał nawet złotówki na kulturę!
Za rekordową sumę blisko 120 mln dolarów sprzedano na aukcji w Nowym Jorku "Krzyk" Edvarda Muncha. Nabywca, który chciał pozostać anonimowy, wylicytował dzieło telefonicznie.
Jeden z najdroższych dzieł polskich artystów to obraz „Taniec wśród mieczów” Henryka Siemiradzkiego, który sprzedany został na aukcji w Nowym Jorku za ponad 2 mln dol. w kwietniu 2011 roku. 713 tys. funtów (ok. 1,13 mln dol.) za „Tryptyk liczony” Romana Opałki (2010 r.), 568 tys. funtów (blisko 900 tys. dol.) za „Nazistów” Piotra Uklańskiego czy 465 tys. dol. za tryptyk „Palące dziewczyny” Wilhelma Sasnala.
Źródło: Polityka i Rzeczpospolita
Najdroższy obiekt w Krakowie to Zamek Królewski na Wawelu, którego wartość rynkową oszacowano na 4 mld zł. Podobnie jak inne skarby narodowe jest niesprzedawalny, ale można określić jego wartość na podstawie informacji o podobnych obiektach na świecie.
Szacunek przeprowadził zespół 12 analityków na podstawie wieloletnich informacji o rynku nieruchomości, a także informacji o zasobach udostępnionych przez Urząd Miasta Krakowa.
Źródło: Interia biznes
W Polsce wśród zbadanych instytucji kultury w 60% przypadków sponsoring miał charakter jednorazowy – dotyczył konkretnego projektu. Połowa przedstawicieli instytucji, które nie korzystały z finansowania przez podmioty prywatne, czyli około 18% wszystkich instytucji, jako główny powód takiej sytuacji wskazywała brak takiej potrzeby.
42% instytucji kultury mających sponsorów było wspieranych przez 10 firm lub więcej.
Źródło: Raport TNS OBOP Sponsoring Kultury
W Polsce dla 18% instytucji kultury sponsoring był źródłem do 1% budżetu rocznego, dla 14% instytucji był źródłem od 2 do 5% budżetu rocznego, dla 11% instytucji był źródłem od 6 do 10% budżetu rocznego, dla 11% instytucji był źródłem od 11 do 25% budżetu, dla 9% instytucji był źródłem 26% lub więcej budżetu rocznego.
37% instytucji kultury uczestniczących w badaniach sponsoringu w 2010 r. nie korzystało w żadnym stopniu z finansowania przez podmioty prywatne.
Europa odpowiadała za 28% światowej produkcji filmowej. Pozostała część skoncentrowana jest w Hollywood i w Bollywood, a także w mniejszym stopniu w Chinach i Rosji. Na początku nowego stulecia połowa światowej produkcji filmowej była wytwarzana w Azji.
Stany Zjednoczone odpowiadają za 15%, Ameryka Południowa 3% oraz Kanada 2%. Reszta produkcji filmowej przypada na Bliski Wschód i Afrykę.Filmy z Hollywood dominują na światowym rynku, mimo że liczebnie nie mają największego udziału.
Żródło: Ruth Towse, Ekonomika Kultury Kompendium, NCK 2011
Średnio w 27 krajach Unii Europejskiej, 48% społeczeństwa przynajmniej raz w roku była w kinie w 2006, wynika z badań Eurostatu (2011). Zdecydowanie w większości krajów, więcej kobiet niż mężczyzn deklaruje, że chodzi do kina przynajmniej raz w roku (chociaż różnica ta nie jest duża).
tu jesteś: Strona główna 
Wydawnictwa Kwartalnik Kultura Współczesna
Kwartalnik "Kultura Współczesna. Teorie. Interpretacje. Praktyka" wydawany jest nieprzerwanie od 1993 roku - najpierw przez Instytut Kultury, a od 2003 roku przez Narodowe Centrum Kultury.
W trzynastym roku swojego istnienia pismo stało się forum Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego. Od sierpnia 2006 roku do grudnia 2009 roku w wydawanie pisma zaangażowana była również Fundacja Kultury, w której siedzibie mieściła się redakcja.
Na mapie polskich czasopism naukowych poświęconych kulturze "Kultura Współczesna" sytuuje się między "Przeglądem Kulturoznawczym" a "Kultura Popularną".
"Kultura Współczesna" nie jest i nie zamierza stać się wyłącznie branżowym organem kulturoznawców. Pismo, zachowując status kwartalnika naukowego o wyraźnym kulturoznawczym rodowodzie, wpisującego się w najbardziej aktualne debaty poświęcone kulturze, naukom o kulturze, jak również zjawiskom około kulturowym, jest otwarte na inne środowiska kulturo- i opiniotwórcze w kraju i za granicą, pragnie być forum wymiany myśli i dyskusji wykraczających poza Akademię.
Na poszczególne numery kwartalnika składają się artykuły o charakterze teoretycznym i metodologicznym, dyskutujące współczesne problemy kultury zarówno w ich kontekstach historiozoficznych i socjologicznych, jak i praktycznych.
Opracowanie koncepcji merytorycznej kolejnych numerów i ich redakcja naukowa powierzana jest naukowcom reprezentującym różne środowiska akademickie, z różnych punktów widzenia analizującym problemy kultury współczesnej.
Wychodząca od 1993 r. "Kultura Współczesna" jest jednym z nielicznych periodyków naukowych podejmujących kompleksowo problematykę kultury, w jej aspektach teoretycznych, analityczno-interpretacyjnych, diagnostycznych oraz praktycznych. Specjalnością czasopisma są analizy najnowszych zjawisk i procesów zachodzących w kulturze, tak polskiej, jak i powszechnej oraz ich szerokie konteksty historyczne, cywilizacyjne, społeczne.
(...) Koncentrując się na aktualnych problemach polskiej kultury, nie unika "Kultura Współczesna" kontaktów z myślą europejską i światową, co wyraża się także w publikacjach autorów zagranicznych. Przyjęta przez redakcję praktyka wydawania numerów monograficznych sprawia, że podejmowane problemy znajdują wszechstronne, wnikliwe i kompetentne opracowanie. Staranna redakcja tekstów, po ich uprzednim zrecenzowaniu przez wybitnych ekspertów, pełny aparat bibliograficzny, oryginalne materiały ilustracyjne, angielskojęzyczne streszczenia - wszystko to pozwala uznać "Kulturę Współczesną" za pismo ważne dla rozwoju polskiej myśli humanistycznej.
Narodowe Centrum Kultury, Obserwatorium Kultury, ul. Płocka 13, 01-231 Warszawa | obserwatorium@nck.pl | Zespół
Copyright © 2011 Narodowe Centrum Kultury | Polityka prywatności
projekt graficzny: likedesign