Najedź aby wyświetlić panel Facebook

KULTURA NA MAPIE

Według danych GUS jeszcze w 2009 istniała gmina która nie wydał nawet złotówki na kulturę!

Sprawdź

LICZBY W KULTURZE

  • 120 mln

    Za rekordową sumę blisko 120 mln dolarów sprzedano na aukcji w Nowym Jorku "Krzyk" Edvarda Muncha. Nabywca, który chciał pozostać anonimowy, wylicytował dzieło telefonicznie.

    Jeden z najdroższych dzieł polskich artystów to obraz „Taniec wśród mieczów” Henryka Siemiradzkiego, który sprzedany został na aukcji w Nowym Jorku za ponad 2 mln dol. w kwietniu 2011 roku. 713 tys. funtów (ok. 1,13 mln dol.) za „Tryptyk liczony” Romana Opałki (2010 r.), 568 tys. funtów (blisko 900 tys. dol.) za „Nazistów” Piotra Uklańskiego czy 465 tys. dol. za tryptyk „Palące dziewczyny” Wilhelma Sasnala.

    Źródło: Polityka i Rzeczpospolita

  • 4 mld

    Najdroższy obiekt w Krakowie to Zamek Królewski na Wawelu, którego wartość rynkową oszacowano na 4 mld zł. Podobnie jak inne skarby narodowe jest niesprzedawalny, ale można określić jego wartość na podstawie informacji o podobnych obiektach na świecie.

    Szacunek przeprowadził zespół 12 analityków na podstawie wieloletnich informacji o rynku nieruchomości, a także informacji o zasobach udostępnionych przez Urząd Miasta Krakowa.

    Źródło: Interia biznes

  • 60

    W Polsce wśród zbadanych instytucji kultury w 60% przypadków sponsoring miał charakter jednorazowy – dotyczył konkretnego projektu. Połowa przedstawicieli instytucji, które nie korzystały z finansowania przez podmioty prywatne, czyli około 18% wszystkich instytucji, jako główny powód takiej sytuacji wskazywała brak takiej potrzeby.

    42% instytucji kultury mających sponsorów było wspieranych przez 10 firm lub więcej.

     Źródło: Raport TNS OBOP Sponsoring Kultury

     

  • 18%

    W Polsce dla 18% instytucji kultury sponsoring był źródłem do 1% budżetu rocznego, dla 14% instytucji był źródłem od 2 do 5% budżetu rocznego, dla 11% instytucji był źródłem od 6 do 10% budżetu rocznego, dla 11% instytucji był źródłem od 11 do 25% budżetu, dla 9% instytucji był źródłem 26% lub więcej budżetu rocznego.

    37% instytucji kultury uczestniczących w badaniach sponsoringu w 2010 r. nie korzystało w żadnym stopniu z finansowania przez podmioty prywatne.

    Źródło: Raport TNS OBOP Sponsoring Kultury

  • 28%

    Europa odpowiadała za 28% światowej produkcji filmowej. Pozostała część skoncentrowana jest w Hollywood i w Bollywood, a także w mniejszym stopniu w Chinach i Rosji. Na początku nowego stulecia połowa światowej produkcji filmowej była wytwarzana w Azji.

    Stany Zjednoczone odpowiadają za 15%, Ameryka Południowa 3% oraz Kanada 2%. Reszta produkcji filmowej przypada na Bliski Wschód i Afrykę.Filmy z Hollywood dominują na światowym rynku, mimo że liczebnie nie mają największego udziału.

    Żródło: Ruth Towse, Ekonomika Kultury Kompendium, NCK 2011

BADANIA I ANALIZY

Europejczycy w kinie

Średnio w 27 krajach Unii Europejskiej, 48% społeczeństwa przynajmniej raz w roku była w kinie w 2006, wynika z badań Eurostatu (2011). Zdecydowanie w większości krajów, więcej kobiet niż mężczyzn deklaruje, że chodzi do kina przynajmniej raz w roku (chociaż różnica ta nie jest duża).

Zobacz

tu jesteś: Strona główna Regionalne Obserwatoria Kultury

Regionalne Obserwatoria Kultury

Wieloletni projekt "Regionalne Obserwatoria Kultury", realizowany w ramach Obserwatorium Żywej Kultury, przez zespół OŻK i Narodowe Centrum Kultury zakłada utworzenie sieci 16 obserwatoriów regionalnych (na poziomie województwa), działających w sieci z OŻK, a  następnie sieci korespondentów regionalnych (lokalnych - na poziomie powiatów i/lub gmin).  Korespondentami sieci mogą być instytucje kultury, organizacje kulturalne oraz pojedyncze osoby lub nieformalne grupy osób, pod warunkiem  zobowiązania się do utrzymywania regularnej współpracy z siecią i  akceptacji wspólnych zasad i procedur działania zawartych w powstającym regulaminie współpracy. ROK-i będą korzystały z możliwości prezentacji danych w Mojej Polis i/lub  na stronie Obserwatorium Kultury. Najważniejsze zadania ROK-ów to:

1. współtworzenie kompleksowego zbioru ogólnopolskich danych dotyczących kultury (tzw. działalność wspólna), w tym:

  • współtworzenie wskaźników umożliwiających interpretację stanu kultury w Polsce;
  • zbieranie tzw. danych zastanych na poziomie ogólnokrajowym oraz na poziomie regionów
  • zbieranie, analiza, interpretowanie i przetwarzanie wyników badań i danych lokalnych;
  • tworzenie lokalnych i ogólnopolskich baz danych;
  • tworzenie i utrzymywanie sieci kontaktów terenowych z lokalnymi korespondentami w celu pozyskiwania danych (w szczególności takich, które nie są dostępne w statystyce publicznej);
  • utrzymywanie podstrony regionalnej na portalu Moja Polis i portalu Obserwatorium Kultury NCK wg wypracowanego w ramach sieci współpracy standardu prezentacji wiedzy;
  • identyfikowanie potrzeb w zakresie badań na poziomie lokalnym i ogólnopolskim;
  • współtworzenie "serca" systemu, czyli słowników terminów;
  • wprowadzanie do sieci współpracy nowych idei i pomysłów. 

2.   druga płaszczyzna działalności sieci to badania własne ROK-ów, w tym:

  • inicjowanie i wspólna realizacja regionalnych lub ogólnopolskich badań dotyczących kultury przede wszystkim wypełniających braki na mapie wiedzy o kulturze polskiej;
  • realizacja regularnych badań porównawczych – krajowych i międzynarodowych

Narzędziem jest tu panel administracyjny portalu Moja Polis, który tworzy otwarty dostęp do rzetelnych informacji o Polsce poprzez ekspozycje danych w układzie terytorialnym. Korzystanie z takiego narzędzia umożliwia  wizualizację zebranych danych i wypracowanych wskaźników na mapach, w tabelach i na wykresach, a także daje możliwość ich zestawiania i interpretowania. Użytkownik będzie mógł obserwować jak dane się zmieniały w czasie oraz tworzyć własne wskaźniki.

Aby zagwarantować wysoki standard i rzetelność pracy sieci chcemy wprowadzić system wzajemnego recenzowania treści raportów, analiz i opracowań publikowanych/udostępnianych w sieci przez ekspertów będących jej członkami oraz  przez ekspertów zewnętrznych.

W Polsce jest to pierwsze przedsięwzięcie o takiej skali. W większości krajów europejskich podobne obserwatoria funkcjonują od dawna. Dostarczają  one społecznościom i władzom publicznym różnych szczebli danych dotyczących aktualnego stanu kultury w kraju i w regionach. W Polsce ani potrzeba wiedzy o kulturze, ani potrzeba całościowej, rzetelnej i dokładnej statystyki publicznej dotyczącej kultury, ani potrzeba badań porównawczych w tym zakresie nie zostały jeszcze zaspokojone. Sieć powinna wypełnić te braki, a jej istnienie w konsekwencji winno doprowadzić do sytuacji, w której debata publiczna na temat kultury będzie odwoływać się do wiarygodnych i łatwo dających się sprawdzać informacji.

Dane zbierane przez sieć mają  również służyć prowadzeniu racjonalnej i efektywnej polityki kulturalnej. Rok-i w tej funkcji mają szansę stać się wiarygodnym partnerem lokalnych władz, instytucji, organizacji i nieformalnych grup prowadzących na danym terenie działania kulturalne, zaś cała sieć ma szansę  stać się wiarygodnym partnerem centralnie prowadzonej polityki kulturalnej państwa.